Εμβόλια

c02e1f9951ca6036ab2d438b5906c723.w600.h340.z1

Η οικονομική κρίση χτυπάει όλο και περισσότερο τη χώρα μας. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πλέον ζουν ανασφάλιστοι λόγω ανεργίας, με αποτέλεσμα να μην έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν ακόμη και βασικά φάρμακα. Τι γίνεται όμως με τον εμβολιασμό των παιδιών; Εμβολιάζονται όπως θα έπρεπε; Στο επιστημονικό κείμενο που ακολουθεί θα ενημερωθείτε για τα εμβόλια που απαραίτητα πρέπει να κάνει ένα παιδί, από ποιες ασθένειες το προστατεύουν, αλλά και που μπορείτε να απευθυνθείτε όταν είστε ανασφάλιστοι.

 

Της Νίκης Μανάκου, παιδιάτρου

Η Ευρωπαική Επιτροπή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το 2009, με εξαγγελία της (EUR/RC59/R3) προέτρεψε τα μέλη- κράτη της να εξασφαλίσουν ότι τα συστήματα υγείας τους θα συνεχίσουν να διαφυλάττουν και να προάγουν την καθολική πρόσβαση σε αποτελεσματικές υπηρεσίες υγείας κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Το 1990 κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης σε χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη αύξηση νοσηρότητας από λοιμώδη νοσήματα όπως φυματίωση, διφθερίτιδα, λεπτοσπείρωση, πνευμονιόκοκκο και γρίπη.

Γι’ αυτό στη δύσκολη οικονομική κατάσταση που διανύει η χώρα μας και δεδομένου ότι σημαντικό μέρος του πληθυσμού είναι ανασφάλιστο, καθώς και της χαμηλής εμβολιαστικής κάλυψης κάποιας μερίδας μετακινούμενων πληθυσμών και μεταναστών (λόγω ελλιπούς ενημέρωσης ή μη δυνατότητας πρόσβασης στις κρατικές υπηρεσίες υγείας), είναι απαραίτητη η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση για την ενίσχυση των προγραμμάτων εμβολιασμού.

Τα συμπεράσματα της “Εθνικής Μελέτης Κατάστασης Εμβολιασμού στην Ελλάδα 2012” που έγινε από τον Τομέα Υγείας του Παιδιού της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, περιελάμβαναν τη διαπίστωση:

– του υψηλού επιπέδου εμβολιαστικής κάλυψης των παιδιών στην Ελλάδα ως το 2011, γεγονός που αποτελεί ευνοϊκή αφετηρία για να αποτραπεί μια δυσμενής εξέλιξη στο προσεχές διάστημα

– της διενέργειας των παιδικών εμβολιασμών σε ποσοστό 65-70% στον ιδιωτικό τομέα, γεγονός που υποδεικνύει τη μεγάλη έλλειψη δημόσιων υποδομών και τον προβληματισμό για τον τρόπο εμβολιασμού των παιδιών στα χρόνια που ακολουθούν με την αύξηση της ανεργίας και της οικονομικής ανέχειας

– την τάση για χαμηλότερη εμβολιαστική κάλυψη των μετακινούμενων πληθυσμών και των μεταναστών.
Συνέχεια

Διφθερίτιδα

Τέτανος

Κοκκύτης

Πολιομυελίτιδα

Ηπατίτιδας B

Αιμόφιλος ινφλουέντζας τύπου Β

Ιλαρά

Ερυθρά

Παρωτίτιδα

Ανεμευλογιά

Πνευμονιοκοκκική νόσος

Γρίππη

Λοίμωξη από μηνιγγιτιδόκοκκο

Ροταιό (προαιρετικά)

Τα παιδιά που νοσούν θα πρέπει να παραμείνουν εκτός των σχολικών δραστηριοτήτων.

Αποφεύγονται οι επιπτώσεις από ασθένειες που μπορεί να προκαλέσουν από μόνιμες αναπηρίες ως το θάνατο .

Αποφυγή μετάδοσης της νόσου σε συγγενείς του παιδιού (απουσία από την εργασία τους)

Όταν δεν εμβολιάζουμε ή νόσος μπορεί να «επιστρέψει»

Στη Μεγάλη Βρετανία, διεκόπη ο εμβολιασμός για κοκκύτη τη δεκαετία του ‘70 με αποτέλεσμα επιδημία κοκκύτη μετά από λίγα χρόνια (100,000 κρούσματα και 36 θάνατοι)

Στην Ιαπωνία παρόμοια: η απαγόρευση εμβολιασμού για κοκκύτη στην παιδική ηλικία τη δεκαετία του ’70 οδήγησε σε επιδημία το

1979 (13,000 κρούσματα, 41 θάνατοι—in 1979)

1. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Πριν 2500 χρόνια οι άνθρωποι γνώριζαν για την ανοσοποίηση.

Ο χρόνος: 500 π.Χ.

Ο τόπος: Ελλάδα

Ο τρόπος: οι έλληνες φυσίατροι παρατήρησαν ότι οι ασθενείς που επιβίωναν από την ευλογιά δε νοσούσαν ποτέ από την ίδια νόσο .

Επικοινωνία

Ιατρείο
Κόσσου 3-5 Άγιος Ελευθέριος

Τηλέφωνο/ Fax
210 2286603

Κινητό
6937168702

Ώρες λειτουργίας
Δευτέρα - Παρασκευή 17:00 – 21:00

Ημερολόγιο

Ιανουάριος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031